تولید شیر بیشتر همیشه به معنای سود بیشتر نیست. سودآوری زمانی افزایش می‌یابد که درآمد حاصل از شیر اضافی از هزینه خوراک، درمان و مدیریت بیشتر باشد. بهره‌وری خوراک، چربی و پروتئین شیر، سلامت، باروری و طول عمر دام نیز در نتیجه اقتصادی مؤثرند. هدف اصلی گاوداری باید تولید پایدار و اقتصادی از هر رأس دام باشد، نه صرفاً دستیابی به بیشترین مقدار شیر.

سلامت سم، نتیجه تعامل تغذیه، سلامت شکمبه، محیط و مدیریت دام است.لنگش یکی از مشکلات مهم سلامت و رفاه گاوهای شیری است که می‌تواند با درد، کاهش تحرک، افت مصرف خوراک و کاهش عملکرد اقتصادی گله همراه باشد. اگرچه بسیاری از دامداران لنگش را صرفاً یک مشکل مربوط به سم می‌دانند، سلامت این بافت به عوامل متعددی از جمله تغذیه، متابولیسم، شرایط جایگاه و مدیریت دام بستگی دارد.

با فرا رسیدن فصول گرم سال، یکی از دغدغه‌های همیشگی پرورش‌دهندگان گله‌های شیری صنعتی، کاهش محسوس مصرف خوراک و افت ناگهانی تولید شیر است. عبور شاخص دما-رطوبت (THI) از مرز بحرانی ۷۲، زنگ خطری جدی برای استقرار تنش گرمایی در گاوداری‌ها به شمار می‌رود. در این میان، آنچه تفاوت یک دامداری پیشرو و پربازده را با سایرین رقم می‌زند، اتخاذ راهبردهای علمی آخور، مهندسی زمان‌بندی جیره و استفاده هوشمندانه از مکمل‌های تخصصی ضد تنش است.